2011 Story


 

Sumo in 2011

Hallo maar weer!
Dit jaar al weer 7 jaar oud geworden, maar wat een jaar is het voor mij geweest. Ik weet zeker, dat er geen enkele Tosa Inu is, die zo vaak in de media is geweest als mijn persoontje dit jaar. Allereerst zijn we in februari verhuisd naar Zierikzee, daar hebben we een leuk huis gekregen vlak bij het centrum. En door de verhuizing natuurlijk ook weer nieuwe mensen leren kennen. Zierikzee is leuk, vooral in het voorjaar en in de zomer, dan is er van alles te doen. En er zijn hier ook zat plekjes waar je lekker kan lopen. Maar hoe bekend ik eigenlijk wel niet ben geworden, kan je later in dit verhaal lezen. En we hebben alle media aandacht in een link geplaatst genaamd "Sumo in the media".

Mijn jaarlijkse controle door de dierenarts was weer prima, alles was weer in orde. Dit jaar is het allemaal wat anders, ik heb ook een hoop kinderen leren kennen. Natuurlijk lopen de baas en ik nog veel, we gaan nog regelmatig naar het strand of zoeken plekjes op waar ik me lekker uit kan leven. Ook bezoeken we vaak de bekende plekjes in Zierikzee, waar ik altijd aandacht krijg en af en toe wat koekjes krijg toegestopt. Dit is een plek waar ik het naar mijn zin heb.

Het was ook de bedoeling, dat ik samen met Aiko uit Belgie een nestje zou gaan fokken. Aiko komt eigenlijk van Tosa House Canada en woonde toen nog in Belgie. We hebben Suzanne Dyke van Tosa House ook nog ontmoet dit jaar, ze was op bezoek bij Aiko en wilde mij ook eens ontmoeten. We hebben dus afgesproken in Goes, terrasje gepikt en lekker mosselen gegeten. Suzanne mag ik wel, die heeft het hart op de goede plek voor mijn ras, dat merkte ik meteen. Het ras staat bij haar voor op, daar kunnen ze in Europa nog eens een voorbeeld aan nemen. In dezelfde periode kregen we ook contact met Tokyo TV uit Japan.  Mijn baas werd benaderd of hij toevallig Japanse mensen wist in Europa, die ook een Japanse hond hadden. De bedoeling was dat er een uitzending werd gemaakt over hoe Japanse honden leven in Europa. Aangezien ik ook een Japans ras ben, en ik ook de eerste ben die een UV heeft gelopen, werd ik dus uitgekozen om gefilmd te worden. Ik dacht ach, we zien het allemaal wel.

Maar in september was het dan eindelijk zo ver. De Japanse filmploeg stond bij ons voor de deur. Nou vond ik dat niet echt niet meer zo gek, want dezelfde dag was ik ook al gefilmd door TV Zeeland en was mijn baas ook op de radio. Dus ik was wel het een en ander gewend. En regionale kranten hadden ook al het een en ander over mij geplaatst. Ik had gelijk een goede band met de Japanse Nana, ik begreep wel niets van wat ze allemaal tegen me zei, maar ik mocht haar wel. De hele dag door Zierikzee gelopen en het was eigenlijk best wel een drukke dag. En in de stad zelf natuurlijk ook een hoop aandacht. In de avond waren de opnames pas afgelopen, toen vond ik het ook eigenlijk wel genoeg. Afscheid genomen van de Japanse crew en weer verder met het gewone leven. Dus niet. Want hoe vaak gebeurd het dat een Tosa Inu in Europa gefilmd word door de Japanse TV?  Enkel deze keer dus. Dus dat is toch wel wat.  Maar in november hebben we de DVD van de uitzending gekregen, en we vonden het eigenlijk wel zwaar tegen vallen. Door bepaalde omstandigheden was er in de opnames flink geknipt en wij vonden het resultaat toch teleurstellend.

Natuurlijk kent iedereen je dan de volgende dagen, want iedereen hier heeft je wel op TV gezien of in de krant. En dan komen de hondenbladen die er ook nog aandacht aan willen besteden, en heb je natuurlijk fokkers die weer een graantje van mijn succes willen meepikken omdat ze zelf al jaren stil staan. De hele gebeurtenis in de media is echt geen promo voor mensen die mijn ras blijven uitmelken door het showgebeuren en alleen maar aan zich zelf en hun ego denken. Door omstandigheden werd in die periode ook aan ons gevraagd of we Aiko niet in huis wilde nemen, anders moest ze weer terug naar Canada. Dus op een zondag stopte er een auto voor de deur en ik mocht gelijk naar buiten om kennis te maken met Aiko. Klikte het tussen ons, mocht ze blijven. Ik ben niet moeilijk, dus het klikte. Dus Aiko is bij ons gebleven. Wel leuk, weer een hond erbij in huis. We gaan elke dag 2 - 3 uurtjes trainen op een terrein vol met zand, waar we dus helemaal uit ons dak kunnen gaan. Dus, volgend jaar staat er een nestje in de planning van ons. Aiko moet eerst nog even haar UV lopen in april, maar dat zal voor haar geen probleem moeten zijn. Haar training begint in januari. Het is een pittige tante, ook al moet ze nog even wennen aan een heel ander leven. Dat gaat wel lukken. Aiko krijgt haar eigen link en eigen fotoalbum op de website, zodat men daar alles over haar kan lezen. Er zijn al veel mensen die ons benaderd hebben voor een eventuele pup dus wij hoeven niet te gaan adverteren op Marktplaats of aanverwante verkoopsites. Onze pups hebben 4 x een UV in de stambomen, dus dat is al een hele goede basis en ook uniek in dit ras. Mijn baasje doet het ook maar eenmalig. En zoals ik laat zien, voor de zoveelste keer, is een showkampioen eigenlijk helemaal niet belangrijk. Dus als de tijd daar is, word de website tussentijds ge-update. En wat de situatie van mijn ras betreft, een Black and Tan Tosa voldoet niet aan de rasbeschrijving van een Tosa Inu. Omdat we ze hier nu door onkunde en eigen ego over heel Europa hebben verspreid, wil niet zeggen dat we hier een eigen rasbeschrijving van de Tosa kunnen maken omdat het fokkers maar goed uitkomt. We zijn hier niet in Japan, dat roepen we zelf al jaren! Het voegt alweer niks toe aan het ras en zo ben je weer terug bij af. Sommige mensen leren het ook nooit.

Nou, tot de volgende keer maar weer en pas goed op jezelf!

Sumo