Aiko 2015 Story


 
Aiko's verhaal 2015

Hallo maar weer en welkom op mijn verhaal van 2015. Dit jaar begon echt goed, maar het einde van dit jaar was echt heel triest. Ik werd dit jaar 6 jaar oud, en ik verloor mijn beste vriend in september. Alle jaren was ik vrij van elke vorm van medische problemen. De enigste keren dat ik een dierenarts moest bezoeken, was voor mijn jaarlijkse check-up. En zoals altijd, alles bleek in orde. We hebben veel getraind dit jaar, dagelijks hebben we lange wandelingen gemaakt en bijna elke dag deed ik 4/7 kilometers naast de fiets. De laatste weken van dit jaar, fietste mijn baasje zelfs onaangelijnd met mij. Soms veranderde hij ineens de snelheid, dus eerst was de snelheid 7 km per uur, en dan ineens soms tot 11 km per uur. Dat was echt een goede training voor mij.

We hadden echt hete dagen in de zomer. In plaats van fietsen, gingen we naar de zee en het was leuk om te wandelen rond het strand en lekker te slenteren door de branding. We stopten met de training bij de hondenclub, dat was niet echt ons ding. We hebben gemerkt dat er een heleboel mensen een groot ras willen hebben, maar het eigenlijk niet uit maakt n hoe vaak ze een bezoek aan een training brengen. Het bezit van een grote hond betekent dat je er altijd de controle over moet hebben. Elke ochtend wandelen we langs een school. Er zijn veel vrouwen daar, die baby's hebben. De meesten zijn wel gewend aan het feit dat ik mijn neus eens in de kinderwagen stop, om te controleren of alles goed. is Verbazingwekkend wat voor geluiden baby's kunnen maken als mijn grote neus ineens zien. Ik hou echt van babys.

Het duurde een lange tijd dat ik loops werd dit jaar. Maar misschien is dat gebeurd met een reden. In augustus ging het niet zo goed met Sumo. Ik wist wel dat hij ouder werd, maar zijn medische problemen en ouderdom waren de reden dat we niet meer speelden en ravotten zoals we vroeger deden. Dus het was het eigenlijk veel beter dat mijn loopsheid begon in december. Ik ben een totaal ander soort hond als Sumo. Ik hou van de zon, ik hou van liggen in het gras en gewoon genieten van de warmte. Regen, wind en storm zijn niet echt mijn ding. Maar op mijn papieren staat toch echt vermeld dat ik ben geboren in Canada, een land dat toch echt niet goed bekend staat om zijn warme en lange zomers. Holland heeft mooie en lange zomers, en niet een echte harde en koude winter.

In september veranderde alles. Ik merkte dat Sumo echt achteruit ging. Er was een matras in de woonkamer, waar we allemaal samen op sliepen. We lagen altijd samen in heel vreemde posities, maar we waren altijd dicht bij elkaar. Op een ochtend vertrokken Sumo en mijn baasje om de dierenarts te bezoeken. Ik bleef thuis, ik had al afscheid van hem genomen. Ik wist wat er ging gebeuren. Het leven ging nu echt veranderen. Na een paar uur mijn eigenaar kwam thuis met alleen Sumo's halsband en riem. Ik verloor mijn beste vriend. We sliepen nog wel op de matras in de woonkamer voor een paar dagen. Op dagelijkse wandelingen, stopte ik bij onze favoriete plekken en draaide me om, om te zien of hij ons soms nog volgde. Ik zocht in het huis, in de tuin bij de buren, waar we zoveel uren hebben door gebracht, maar hij was daar niet meer.

De matras is verwijderd van de woonkamer. Sumo was de reden dat ik een goed thuis gevonden. Als hij er niet was geweest, zou ik niet weten wat er gebeurd zou zijn met mij, en in wat voor huis ik nu zou leven. Vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoetten, hadden we een hele goede band. Ik weet dat ik een goed en warm huis gevonden heb. Een baasje die mij begrijpt, voor mij zorgt en alles zou doen voor mij. En weet je hoe ik dat weet? Sumo heeft mij dat verteld. En hij kan het weten.

In oktober hebben we een strandwandeling gelopen voor de Nederlandse stichting (NKFD) die onderzoek doet naar kanker bij dieren. Vooral honden. Er zijn veel honden die zijn overleden aan kanker. Zelfs honden van echt goede vrienden zijn overleden door die ziekte. Dus als er een kleine kans is om het onderzoek te helpen, doen we altijd mee. Het was een leuke en ontspannen strandwandeling. Mooi weer en een mooi parcours om te lopen. En tijdens het lopen droegen we Sumo met ons mee in ons hart.

Blijf gezond.